0

As farmacias coruñesas implícanse para concienciar sobre o ictus

Cartel cos síntomas de alarma do ictus.

A Consellería de Sanidade puxo en marcha o Plan Ictus Galicia, que ten como obxectivo divulgar cuestións básicas sobre o ictus e tratar de previr as súas consecuencias. Dentro deste plan, acordouse que as farmacias coruñesas exhiban carteis informativos. A idea é que a concienciación sobre o ictus sirva para aumentar o número de pacientes que reciben atención especializada urxente, aumentar o número de tratamentos trombolíticos, reducir os tempos entre os síntomas e o inicio do tratamento e incrementar o número de pacientes tratados en menos de 4,5 horas, así como reducir os ingresos hospitalarios.

Como se pode ver no cartel que mostran as farmacias, o eixe de prevención céntrase á hora de divulgar os síntomas en tres F (Fala, Forza e Faciana) que se refiren respectivamente a se o paciente é incapaz de dicir correctamente algunhas palabras simples, se non pode elevar os dous brazos á mesma altura durante dez segundos ou cando sorrí sen mostrar todos os dentes.

Perante algún dos síntomas anteriormente citados o protocolo de actuación inclúe chamar ao 061 e explicar os síntomas, trasladar ao paciente ao hospital para valorar o seu estado e contactar co Centro de Atención ao Ictus para dar soporte técnico ao centro hospitalario que estea realizando a intervención.

Información extraída de Diariofarma.

0

Coloquio ‘Ictus en primeira persoa’

Cartel que anuncia o coloquio polo Día do Ictus

‘Ictus en primeira persoa’ é o título do coloquio que FEGADACE organiza o día 29 de outubro, e no que se vai tratar a doenza desde tres puntos de vista diferentes: o médico, o da familia, e o da propia persoa. FEGADACE organiza esta charla, na que tamén se vai introducir o Plan Ictus do Sergas, con motivo do Día Mundial do Ictus.

O coloquio vai ter lugar no Auditorio de Afundación da rúa do Vilar, 19, en Santiago de Compostela, de 12:30 a 13:30 hh., o sábado 29 de outubro.

En primeiro lugar, o coordinador de Urxencias do CHUAC e vicepresidente de SEMES Galicia, José Manuel Fandiño, vai facer unha breve introdución sobre o funcionamento do Código Ictus (que é o nome que recibe o mecanismo de atención de emerxencias) e unha presentación do Plan Ictus, proxecto de sensibilización e prevención do accidente cerebrovascular da Consellería de Sanidade.

A continuación, o achegamento ao ictus farase desde unha perspectiva máis persoal, reunindo tres puntos de vista. Susana Arias, neuróloga da Unidade de Ictus do CHUS e membro da Sociedade Galega de Neuroloxía (SGN), vai falar sobre a parte clínica. Fernando Galdo, membro da Xunta Directiva de ADACE e coidador da súa nai, vai falar da súa experiencia como familiar dunha persoa que tivo un ictus. Por último, Juan Luis Delgado, directivo de ADACECO, vai expoñer a súa propia experiencia durante e despois do ictus.

Outras actividades polo Día do Ictus

Ademais do amplo programa de conmemoracións polo Día do Dano Cerebral de FEGADACE e das súas asociacións, a Federación organiza actividades específicas polo Día do Ictus.

0

A OMS lanza a iniciativa ‘Corazóns globais’ para loitar contra as enfermidades cardiovasculares

Maqueta dun corazón humano.

Con esta campaña, a Organización Mundial da Saúde busca previr as máis de 17 millóns de mortes que causan estas patoloxías no mundo.

A Organización Mundial da Saúde (OMS) lanzou, con motivo da celebración da Asemblea Xeral da ONU, a iniciativa ‘Corazóns globais’ que ten como obxectivo loitar contra as enfermidades cardiovasculares, incluíndo os ataques cardiacos e accidentes cerebrovasculares.

Cada ano estas patoloxías provocan a morte de 17 millóns de persoas en todo o mundo, como consecuencia, en moitas ocasións, de estilos de vida pouco saudables como, por exemplo, o tabaquismo, o consumo de alimentos con demasiado sal ou o sedentarismo. Unhas mortes que, ademais, poderían tamén evitarse se se mellorase o acceso á atención sanitaria e, especialmente, ás probas de presión arterial e colesterol, entre outras.

Perante isto, ‘Corazóns globais’ pretende ampliar a prevención e o control das enfermidades cardiovasculares en todo o mundo e, en especial, nos países en desenvolvemento. Para iso, conta co apoio dos Centros para o Control e a Prevención de Enfermidades (CDC) de Estados Unidos, a Federación Mundial do Corazón, a Organización Mundial do Ictus, a Sociedade Internacional de Hipertensión e a Liga Mundial da Hipertensión.

“Esta iniciativa pode aforrar moitos millóns de vidas mediante o aumento gradual das medidas que xa se demostou que son eficaces na prevención das enfermidades cardiovasculares como, por exemplo, aumentar os impostos sobre o tabaco, reducir o sal dos alimentos e fortalecer os sistemas de Atención Primaria. De feito, o uso destas iniciativas permitiu reducir en máis dun 40% a mortalidade por estas patoloxías nos Estados Unidos e nun 80% entre os homes de Finlandia”, asevou a directora xeral da OMS, Margaret Chan.

Tres paquetes de acción

En concreto, ‘Corazóns globais’ conta con tres paquetes: ‘Shake’, un conxunto de exemplos de políticas baseadas en probas científicas para reducir o consumo de sal entre a poboación; ‘Corazóns’, que conta con ferramentas para mellorar o tratamento destas enfermidades nos servizos de Atención Primaria e reducir os niveis altos de presión arterial e colesterol; e ‘Mpower’, que inclúe seis medidas para axudar aos países a aplicar as directrices do Convenio Marco para o Control do Tabaco.

Así mesmo, ademais destes paquetes, a OMS vai proporcionar aos gobernos apoio técnico para implementar e ampliar as intervencións para reducir a presión arterial e previr os ataques cardiacos e accidentes cerebrovasculares.

Estas actividades inclúen o desenvolvemento de protocolos simplificados e normalizados de xestión, a mellora do acceso aos medicamentos e tecnoloxías, o desenvolvemento de plans de control do tabaco ou o seguimiento da implantación das medidas.

“Reducir a demanda dos produtos de tabaco e do sal nos alimentos pode axudar a millóns de persoas a evitar mortes innecesarias e a aparición de patoloxías cardiovasculares. Ademais, pode axudar a aforrar custos aos gobernos con recursos limitados”, apostilou o director da OMS para a Prevención das ENT, Douglas Bettcher.

‘Corazóns globais’ poñerase en marcha inicialmente en Barbados, Colombia, Etiopía, India, a República Islámica do Irán, Xordania, Nepal, Nixeria, Filipinas, Tailandia, Taxikistán e Uganda, aínda que estará aberta a todos os países que desexen participar.

Información e imaxe extraídas do Heraldo de Aragón.

0

As mulleres con exceso de peso teñen un risco moito maior de ictus isquémico

Radiografía dun cerebro despois dun ictus.

Pola contra, o sobrepeso ou obesidade podería ter á súa vez un efecto protector fronte ao ictus hemorráxico na poboación feminina.

En torno a un 13% da poboación adulta mundial -ou o que é o mesmo, máis de 600 millóns de persoas- e ata un 21,6% dos adultos españois padecen obesidade, enfermidade que lonxe de supoñer un mero problema estético asóciase a patoloxías tan graves e mortais como a diabetes, o cancro e as enfermidades cardiovasculares. De feito, un novo estudo levado a cabo por investigadores da Universidade de Oxford (Reino Unido) alerta que as mulleres con sobrepeso ou obesidade teñen un maior risco de ictus isquémico, o tipo de accidente cerebrovascular máis común e provocado por unha disminución ou obstrucción do fluxo sanguíneo no cerebro -razón pola que anteriormente se denominaba “infarto cerebral”-.

Con todo, o estudo, publicado na revista ‘Neurology’, tamén mostra que o exceso de peso nas mulleres conleva un menor risco de sufrir un ictus hemorráxico, tipo de accidente cerebrovascular que, polo xeral asociado a unha maior mortalidade, prodúcese pola hemorraxia derivada da rotura dun vaso sanguíneo cerebral -antes coñecido como “derrame cerebral”-.

Como indica Gillian Reeves, director da investigación, “no noso traballo atopamos que o risco de ictus isquémico, o tipo máis común de accidente cerebrovascular, atópase incrementado nas mulleres con sobrepeso ou obesidade. Pero, pola contra, o risco de ictus hemorráxico é menor nas mulleres con exceso de peso. Así, os nosos resultados apoian a evidencia crecente de que os distintos tipos de ictus teñen á súa vez diferentes perfís de risco”.

Maior peso, maior risco

Para levar a cabo o estudo, os autores seguiron durante un período de 12 anos a 1,3 millóns de mulleres adultas británicas cunha idade promedio de 57 anos, 20.459 das cales acabaron sufrindo un ictus.

Os resultados mostraron que mentres nas participantes cun peso normal -isto é, un índice de masa corporal (IMC) entre 22,5 e 25 kg/m2- as incidencias de ictus isquémico e de ictus hemorráxico establecéronse, respectivamente, nun 0,7% -2.253 casos nun total de 344.534- e un 0,5% -1.583 casos-, no das mulleres obesas -é dicir, cun IMC igual ou superior a 30 kg/m2- as incidencias foron dun 1% -2.393 ictus isquémicos nun total de 228.274 participantes- e dun 0,4% -910 ictus hemorráxicos-.

Como refiren os autores, “a totalidade da evidencia acumulada nos estudos previamente publicados confirma que os riscos asociados co exceso de peso son consistentemente maiores para o ictus isquémico que para o ictus hemorráxico”.

De feito, os resultados conclúen que cada incremento de cinco unidades no IMC supón un risco un 21% maior de sufrir un ictus isquémico. E así mesmo, que cada aumento das mesmas cinco unidades no IMC conleva, pola contra, un descenso do 12% da probabilidade de padecer un ictus hemorráxico.

Sen efecto protector

Cada ano, máis de 17 millóns de persoas de todo o mundo -e preto de 120.000 españois, maioritariamente mulleres- padecen un ictus. E mentres ata un 30% das persoas que sofren o episodio falece a consecuencia do mesmo, un 40% adquire unha discapacidade grave.

E neste contexto, a tenor dos resultados do novo estudo, o exceso de peso na poboación feminina é un factor de desenvolvemento ou, pola contra, protector, fronte ao ictus? E é que aínda que aumenta o risco de ictus isquémico, diminúe o de ictus hemorráxico. Pero como indica Kathryn Rexrode, do Brigham and Women’s Hospital en Boston (EEUU), nun editorial no mesmo número da revista, “o menor risco de ictus hemorráxico non supón que as mulleres con sobrepeso ou obesidade teñan un risco reducido de ictus en xeral”.

De feito, como puntualiza a especialista, “ter un elevado IMC asociouse cun aumento do risco de ictus total en todas as categorías, e o número de ictus isquémicos foi superior ao de ictus hemorráxicos en todas as categorías. Xa que logo, un maior IMC non se asocia cunha protección ou un risco reducido no ictus total. De feito, a obesidade é un factor de risco significativo de ictus en todas as idades e, moi especialmente, nos adultos novos”.

Información e imaxe extraídas de ABC.

0

Un alumno da Universidade de Murcia crea unha ‘app’ para o tratamento da afasia

Dedo facendo clic nunha pantalla.

A aplicación, que axuda ás persoas afectadas a comunicarse mellorando as súas capacidades para a linguaxe, está desenvolvida por Android e lanzarase proximamente.

Un titulado pola Universidade de Murcia (UMU), Alberto Emilio López García, desenvolveu unha aplicación móbil para a avaliación e rehabilitación de pacientes afectados de afasia, a alteración neuropsicolóxica dunha ou varias capacidades da linguaxe por mor dun dano cerebral adquirido.

O proxecto de López García forma parte do seu traballo final dentro do máster interuniversitario en Comunicación Móbil e Contido Dixital da UMU e a Universidade Politécnica de Cartaxena. Este proxecto realizouno baixo a supervisión dos profesores da UMU Óscar Cánovas e Miguel Ángel Pérez.


A aplicación, que se chama ‘AfasiApp’, introduce dúas innovacións no campo da intervención da linguaxe e, máis especificamente, en persoas con dano cerebral adquirido, segundo informaron fontes da institución docente nun comunicado. A aplicación, desenvolvida actualmente para Android, será lanzada próximamente nos mercados de Google e Amazon.

*Información extraída de La Verdad e imaxe de Pixabay con licenza CC0.

0

As aplicacións para móbiles no control do sobrepeso e a obesidade

Icona dun teléfono móbil dentro dun prato.

Hoxe en día, na medicina estamos a asistir a unha rápida revolución coñecida como saúde móbil (mHealth). Ultimamente, este campo da saúde tivo un gran apoxeo debido á utilización de dispositivos móbiles que axudan no diagnóstico, tratamento e seguimento de certas enfermidades.

A saúde móbil leva camiño de converterse nunha peza fundamental en todos os sistemas sanitarios e, moi probablemente, cambiará todo o habitual e coñecido na información, a educación e a vixilancia das enfermidades crónicas ou os hábitos de vida saudables, nos que as apps terán un importante papel.

Segundo a Organización Mundial da Saúde (OMS), en 2014 no mundo occidental, ao redor do 13% da poboación adulta padecía obesidade e o 39%, sobrepeso. Perante este contexto, e dada a magnitude do problema, as novas tecnoloxías da información e comunicación especializadas en crear apps para dispositivos móbiles, teñen un amplo mercado, xa que nos poden ofrecer novos enfoques e unha oportunidade potencial de controlar eficazmente o noso peso.

Hoxe en día, hai centos de apps para controlar o adelgazamento, postulándose como unha vía de axuda para controlar o peso, sen esquecer que a obesidade é unha enfermidade crónica cuxo tratamento require cambios profundos no estilo de vida, resultando necesario un recordo constante dos mesmos.

As apps, por si soas, non dan resultado ningún, dado que non impulsan un cambio de hábitos alimenticios e de actividade física, non analizan a causa do problema e a corrixen, nin personalizan a dieta ao usuario e a súa progresión. Ben é certo que as apps poden achegar un reforzo positivo e unha motivación extra, ao acompañarnos cada minuto do día.

Poden ser unha boa ferramenta que complemente o traballo dun profesional da saúde cando paciente e profesional estean familiarizados co seu uso, pero como toda ferramenta debe ser usada correctamente, e debemos ser precavidos á hora de depositar nelas nosa plena confianza.

Pero antes de penetrarnos con fe cega neste novo mundo, habería que preguntarse se existe evidencia científica suficiente que avale que estas novas tecnoloxías poidan ser realmente efectivas para a súa utilización na sanidade.

Hoxe en día, calquera persoa con coñecementos informáticos pode crear unha app e ofrecela ao público e, cando o usuario as busca, pode seleccionalas por temáticas, pero non por fiabilidade ou rigor científico. Por tanto, deberemos informarnos e ter unha actitude crítica cara a elas.

A día de hoxe, son poucos os estudos que avalen con rigor un cambio; tan profundo, dado que non hai aínda evidencia científica que xustifique a eficacia das apps no control do sobrepeso e a obesidade.

É necesaria certa supervisión e análise das novas apps que van aparecendo xa que son moi poucas as que foron creadas por algunha organización relacionada coa saúde, sendo moitas as apps que non funcionan no control do sobrepeso e a obesidade.

A pesar de non existir evidencia científica que xustifique a eficacia das apps, está a apostarse por esta vía tecnolóxica como apoio para reducir quilos e manter o peso, sempre que paciente e médico estean familiarizados con esta alternativa.

Aínda que a maioría destas apps son inocuas para o consumidor, para previr os posibles riscos para a saúde relacionados con estas aplicacións médicas a través de teléfonos móbiles e tabletas, deberán estar sometidas aos mesmos controis e acreditacións que outros dispositivos médicos.

Para que estas apps contribúan á mellora da saúde na nosa sociedade é preciso evitar aquelas que son “copias das dietas milagre” e que se elixan as máis completas, xa que poden ofrecer información nutricional e propostas de exercicio.

*Información extraída do portal Xente con Vida e imaxe de Pixabay con licenza CC0.

0

A importancia do deporte na terceira idade

Debuxo de dúas persoas facendo deporte.

Manter unha actividade física regular é unha das accións que podemos levar a cabo para previr o dano cerebral por ictus. A medida que nos facemos maiores nosas capacidades físicas pódense ver reducidas, pero isto non significa que se deba abandonar o deporte ou as rutinas para manter o noso corpo activo. Os maiores tamén poden -e deben- incluír rutinas de exercicio na súa actividade diaria. Estas rutinas non só axudarán fronte aos accidentes cerebrovasculares, tamén fortalecerán o corpo preparándonos para previr as caídas e os golpes.

A OMS recomenda aos maiores de 65 anos que adiquen polo menos 150 minutos semanais a realizar actividades físicas moderadas aeróbicas durante tres ou máis días á semana. Camiñar, nadar, bailar ou exercicios de flexibilidade e tonificación como o ioga son algunhas das actividades que calquera persoa pode realizar con facilidade. Tamén é recomendable participar en rutinas dirixidas por un especialista, como esta publicada pola Aula de Pacientes de Castela e León. Nela inclúense os seguintes tipos de exercicios:

  • Exercicios dinámicos: ao comezo da rutina para quentar articulacións e aumentar a flexibilidade.
  • Exercicios de equilibrio, forza e resistencia: son actividades importantes ás que non hai que ter medo, porque o traballo para aumentar ou manter a nosa masa muscular, ben sexa con pesas ou con elementos que poidamos ter na casa, axudaranos a conservar forzas. As persoas cun corpo máis forte teñen máis opcións para manter o equilibrio e previr caídas.
  • Estiramentos: os estiramentos débense realizar antes e despois do exercicio. Son moi importantes porque melloran nosa flexibilidade pero, sobre todo, porque preveñen lesións e dores musculares posteriores.

Estas actividades pódense realizar de forma individual ou en grupo. Sexa como sexa, sempre é posible realizar exercicio e ter un envellecemento activo dentro das posibilidades de cada persoa con rutinas adaptadas a cada necesidade. No caso de que non se realice ningunha actividade e se desexe comezar unha rutina, é moi importante acudir ao médico, realizar unha revisión e deixarnos aconsellar tanto por el como por un especialista en actividades físico deportivas.

Consellos recollidos da páxina web de FEDACE. Hai máis información no vídeo que vai a continuación ou neste artigo da Aula de Pacientes de Castela e León.

0

Evitar os golpes de calor

Consellos do Ministerio para a calor.

O inicio dos meses de verán provoca un aumento das temperaturas para o que debemos prepararnos. Segundo o Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade, en 2015 déronse 24 falecementos atribuíbles a golpes de calor, afectando a persoas cunha media de idade de 73,4 anos. Os golpes de calor tamén poden causar dano cerebral. En xeral, as persoas maiores ou con dependencia poden ser máis propensas a sufrir un golpe de calor, polo que deberemos tomar medidas para previlos.

Combater a calor depende de nós mesmos/as. Podemos axudar a outras persoas a pasar mellor a onda de calor seguindo unhas recomendacións sinxelas:

  1. Beber auga e líquidos con frecuencia, aínda que non se teña sede.
  2. Non abusar das bebidas con cafeína, alcohol ou azucre porque poden facer perder máis cantidade de líquido corporal.
  3. É conveniente permanecer o maior tempo posible en lugares frescos, á sombra ou climatizados.
  4. Evitar a rúa ás horas máis calurosas, de 12:00 a 17:00. En especial evitar facer deporte nese período.
  5. Hai que usar roupa lixeira, frouxa e que deixe transpirar.
  6. Ensaladas, froitas, verduras e zumes son as mellores aliadas para repoñer os sales perdidos pola suor. Sempre é preferible unha comida lixeira.
  7. Se sentes algún síntoma de golpe de calor durante máis dunha hora, consulta ao teu médico.
  8. As persoas que se estean medicando deben gardar as súas medicinas en lugar fresco.
  9. Non deixar soa a ningunha persoa nun vehículo estacionado e pechado.
  10. Coida a túa pel cos protectores solares adecuados e usa lentes de sol.

Consellos para o verán.

Podes atopar máis información sobre os golpes de calor, as súas consecuencias e as súas medidas de prevención na web do Ministerio de Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade e no seu folleto ‘Verán Saúde’.

*Información extraída da páxina web de FEDACE.

0

Prohibido colgar os tenis no verán

Varias persoas xogando ao voleibol.

A pesar da calor estival, as persoas con diabetes deben procurar practicar exercicio a diario, desde a natación ata o power walking, o deporte de moda.

O verán, a subida das temperaturas e as vacacións con frecuencia provocan un impacto negativo nos hábitos de vida saudables. Poden mesmo contribuír a que algúns decidan colgar os tenis ata setembro. Pero para as persoas con diabetes, este é un luxo que non está ao seu alcance. Deben e teñen que procurar facer exercicio, tamén na época estival, aínda que é necesario tomar certas precaucións para que non teña ningún efecto negativo, debido ás condicións meteorolóxicas propias desta estación. Neste artigo recórdanse os beneficios de realizar exercicio para os diabéticos, as actividades que convén practicar e as precaucións que deben ter en conta.

Actividade física e diabetes

A actividade física é distinta do exercicio. A actividade fisica abarca o exercicio, pero tamén outras actividades que implican movemento e se realizan como parte da vida cotiá, como traballar, camiñar, bailar, facer as tarefas domésticas ou levar a cabo actividades recreativas, cuxos beneficios para a saúde implican reducir o risco de hipertensión, cardiopatía coronaria, accidente cerebrovascular, diabetes, etc. Ademais, é determinante para o gasto enerxético e, xa que logo, é fundamental para o equilibrio calórico e o control do peso.

En diabetes, practicar calquera tipo de actividade física con regularidade é un aspecto chave para o seu bo control. Cando se fai, as células vólvense máis sensibles á insulina, polo que poden funcionar de forma máis eficiente. Polo tanto, realizar exercicio con regularidade pode reducir o nivel de glucosa e mellorar o de hemoglogina glucosilada. Faino de varias formas:

  • Aumentando a sensibilidade á insulina, polo que as células poden aproveitar mellor a insulina dispoñible para usar glucosa durante e despois de practicar unha actividade física.
  • Cando os músculos se contraen durante a actividade, estimúlase outro mecanismo totalmente separado da insulina, o que permite que as células tomen glucosa e a utilicen como fonte de enerxía, con independencia de se hai insulina dispoñible.
  • O efecto da actividade física na glucosa varía segundo moitos factores, entre estes, o tempo que se está activo. A actividade física pode reducir a glucosa no sangue ata 24 horas ou máis despois de realizar exercicio, ao facer que o corpo sexa máis sensible á insulina.
  • Antes, durante e despois da práctica de calquera actividade física, as persoas con diabetes deben vixiar e estar preparadas ante unha hipoglucemia, en especial as que teñen diabetes tipo 1. O risco é menor no caso da tipo 2, salvo que tomen insulina ou un secretagogo de insulina. Se se produce unha hipoglucemia debe ser tratada de inmediato.

Se as hipoglucemias interferen con frecuencia ao realizar exercicio, é importante que as persoas afectadas o consulten co seu médico e que este estableza os cambios que considere oportunos, ben na rutina de actividades ou ben na alimentación ou na medicación. Non está de máis que antes de comezar a practicar calquera tipo de exercicio, e aínda que non se teña esta complicación, se acuda á consulta dun profesional sanitario, para que poida ofrecer consellos de utilidade acordes á condición de cada persoa.

Practicar exercicio no verán

A pesar da calor estival, hai que procurar practicar exercicio a diario. Unha boa alternativa pode ser recorrer a deportes acuáticos, como a natación ou o surf, cos que tamén se poderá facer fronte ás altas temperaturas sen problema. Pero se non se ten esta opción a man, non hai actividade máis sinxela e saudable que camiñar ou practicar o deporte de ‘moda’: o Power Walking. Esta práctica consiste en andar de forma rápida e enérxica, activando o abdomen e movendo os brazos. Ademais, as súas características pódense aprender con facilidade a través dun curso en liña e gratuito que puxo en marcha a Federación Española de Diabetes (FEDE) e ao que se pode acceder a través desta ligazón.

Ademais de seleccionar ben a actividade ou actividades que se farán este verán, é moi importante evitar facer exercicio nas horas centrais do día, cando a temperatura é máis alta, polo tanto é aconsellable empregar para esta práctica as primeiras ou as últimas horas de cada xornada. Ademais, é fundamental estar ben hidratado ou hidratada, xa que un dos mecanismos de control de temperatura é a sudoración, polo que en condicións de calor ambiental elevado, o corpo perde grandes cantidades de auga que se deben repoñer de inmediato.

A única forma de poder adquirir unha rutina diaria na práctica de exercicio e non abandonar ao segundo día é que, ademais de elixir unha actividade saudable, esta tamén sexa divertida e apta para a condición física de cada persoa. O verán pode dar unha nova oportunidade de descubrir outros deportes que marquen, a partir de agora, os momentos de lecer e contribúan a mellorar nosa saúde.

*Información extraída de Eroski Consumer.

0

Desenvolven un videoxogo pensado para nenos e nenas con parálise cerebral

Captura do videoxogo Arcade Land.

‘Arcade Land’ é o nome dun dos últimos videoxogos de factura española desenvolvidos para Playstation 4, pero ademais é o primeiro título que está enfocado a un público con parálisis cerebral.

O xogo é un compendio doutros videoxogos clásicos do xénero arcade, entre os que se atopan algúns tan famosos como ‘Pacman’, ‘Pong’, ‘Space Invaders’ ou ‘Arkanoid’, que foron revisados e programados en 3D para a ocasión. A idea xurdiu da cabeza de Juanjo González, ex director de marketing de empresas como Electronics Arts España ou Xbox España, e o desenvolvemento correu a cargo de Koth Studio. O financiamento chegou de parte de Sony e do programa de Emprendimento Social da Obra Social La Caixa, que galardonou o ano pasado á empresa de marketing social Helping, responsable de ‘Arcade Land’, con 25.000 euros para poder cubrir parte dos gastos necesarios para a creación do xogo.

“Cando estaba facendo a miña tese de doutoramento empecei a desenvolver unha teoría de que os videoxogos comerciais poden ser bos. Decateime de que había un oco na industria, non había videoxogos feitos a medida”, asegura González, en referencia ao sector dos nenos e nenas con parálise cerebral e outras discapacidades, que con este título poden gozar dos videoxogos e ademais sentirse máis integrados. “Son pícaros que nunca puideron xogar a unha videoconsola”, recalca. ‘Arcade Land’ pode ser xogado do xeito habitual, cun mando, pero a súa xogabilidade adaptada para os cativos e cativas con parálise cerebral realízase grazas á webcam da videoconsola, que localiza ao xogador e este pode accionar os controis movendo o corpo e a cabeza.

“Queriamos que fose participativo. Que se un neno ten un irmán con parálise cerebral, poidan xogar xuntos”, engade o responsable de Helping, que asevera que parte dos ingresos percibidos irán destinados a desenvolver outro xogo de características similares e ao Centro de Terapia Neurolóxica Monte del Pilar. Alí probaron o xogo con varios pacientes, aos que se lles controlou o ritmo cardiaco, o foco de atención ou as posturas de movementos patolóxicos, garantindo que Arcade Land non é prexudicial para a saúde.

O videoxogo pódese adquirir a través do Market Store de Playstation 4 por 9,99 euros e está dispoñible en máis de 40 países de Europa, Asia e América. Aínda non conta con cifras de venda, aínda que o responsable de Arcade Land espera vender entre 50.000 e 60.000 unidades en todo o mundo.

*Información extraída de SID Usal.