0

Investigan que comida dispara os infartos, os ictus e a diabetes

Selección de froitos roxos

Un estudo tenta axudar a identificar as prioridades en saúde pública e a planificar as estratexias para modificar os hábitos dietéticos e mellorar a saúde.

As enfermidades cardiovasculares son, con preto de 17,5 millóns de decesos anuais, a primeira causa de mortalidade en todo o mundo. Esta cifra acada proporcións aínda maiores cando aos decesos cardiovasculares se lles suman os causados polas patoloxías metabólicas, moi especialmente pola diabetes tipo 2.

É importante, por iso, adoptar uns hábitos de vida saudables, caso sobre todo de seguir unha dieta adecuada. De feito, como mostra un estudo levado a cabo por investigadores da Universidade Tufts en Boston (EE.UU.), o consumo subóptimo de alimentos foi responsable de preto da metade de todas as mortes ocasionadas polas enfermidades coronarias, os ictus e a diabetes tipo 2 en Estados Unidos no ano 2012.

“Os nosos achados deben axudar a identificar as prioridades en saúde pública e a planificar as estratexias para modificar os hábitos dietéticos e mellorar a saúde”, comentou Renata Micha, directora desta investigación.

Os hábitos dietéticos teñen un papel fundamental sobre a aparición e progresión de moitos factores de risco das enfermidades cardiovasculares e metabólicas. Ou o que é o mesmo, das enfermidades cardiometabólicas. Así o demostraron infinidade de estudos desenvolvidos nas últimas décadas.

As froitas, as verduras, as noces e outros tipos de froitos secos, os cereais integrais, as carnes vermellas non procesadas, as carnes procesadas, as bebidas azucradas, os ácidos poliinsaturados, os ácidos graxos omega-3 procedentes do peixe, e o sodio son alimentos que, para ben e para mal, inciden no risco de doenzas cardio e cerebrovasculares.

De acordo cos resultados, en 2012 rexistráronse en Estados Unidos un total de 702.308 decesos en adultos atribuíbles ás enfermidades cardiometabólicas. E das mesmas, ata un 45% (318.656 falecementos) foron causadas por un consumo subóptimo dos 10 alimentos e nutrientes referidos, ben sexa por unha inxesta insuficiente dos saudables ou por un exceso daqueles máis insalubres.

“No referente ao sexo, estímase que a mortalidade asociada aos hábitos dietéticos foi proporcionalmente maior nos varóns que nas mulleres, un achado que é consistente cos, polo xeral, hábitos dietéticos menos saudables na poboación masculina”, concluíu.

*Información e imaxe tiradas de Hechos de Hoy.

Advertisements
0

Comer froita a diario protexe fronte ao infarto e o ictus

Bodegón con plátanos, mazás e peras.

A froita é un dos compoñentes básicos de calquera dieta saudable. Non en balde, contén baixos niveis de sodio e graxas e é unha fonte natural de potasio, fibra, antioxidantes e outras moitas substancias cardiosaudables. O resultado é que o consumo diario de 100 gramos de froita, sobre todo de laranxas e mazás, asóciase cunha diminución moi significativa da mortalidade cardiovascular, moi especialmente por un infarto de miocardio ou un ictus. Así o mostra un estudo levado a cabo por investigadores da Academia de Ciencias Médicas da China en Pequín (China) e publicado na revista The New England Journal of Medicine (NEJM).

Como explica a doutora Huaidong Du, directora do estudo, !a asociación entre o consumo de froita e o risco cardiovascular parece ser maior na Chinesa, onde a maioría da poboación come moi pouca froita, que nos países con maiores recursos económicos, nos que este consumo diario resulta moito máis común”.

Menor mortalidade cardiovascular

No estudo, os investigadores avaliaron ao longo de sete anos do estado de saúde de preto de medio millón de adultos de 10 áreas urbanas e rurais da China que non padecían ningunha enfermidade cardiovascular nin recibían tratamento antihipertensivo no momento da súa inclusión no estudo.

Concluído o período de seguimento, os resultados mostraron que o consumo diario de 100 gramos de froita conlevaba unha diminución de ata un 33% do risco de mortalidade por enfermidade cardiovascular tanto en mulleres como en varóns con independencia do seu lugar de residencia -urbana ou rural-. Ademais, este beneficio resultou independente doutros factores de risco cardiovascular, caso do tabaquismo e dos niveis de presión arterial e de glucosa en sangue.

Tal é así que, como conclúe o doutor Zhengming Chen, co-autor do estudo, “o incremento do consumo de froita fresca na China podería previr cada ano preto de medio millón de mortes por enfermidade cardiovascular, incluídas unhas 200.000 en persoas que aínda non cumpriron os 70 anos, e unha cifra moito maior de infartos e ictus non fatais”.

Un aspecto a ter en conta dado que, como conclúe o doutor Liming Li, co-autor da investigación, “un informe recente sobre a Carga Global das Enfermidades alerta de que o baixo consumo de froita é unha das principais causas de morte prematura no noso país”.

*Información extraída de Somos Pacientes e imaxe de Pixabay con licenza CC0.

0

A froita fresca, asociada con menor risco de ictus

Laranxas partidas ao medio.

Unha porción de 100 gramos de froita por día asociouse con aproximadamente un terzo menos de mortalidade cardiovascular.

As persoas que comen froita fresca a maioría dos días teñen menos risco de ataque cardiaco e accidente cerebrovascular que as que a consumen de cando en cando, segundo un novo estudo publicado na revista ‘New England Journal of Medicine’. Os achados proveñen dun estudo de sete anos de medio millón de adultos en Chinesa, onde o consumo de froita fresca é moito menor que en países como Reino Unido ou Estados Unidos.

Investigadores da Universidade de Oxford, en Reino Unido, e a Academia Chinesa de Ciencias Médicas levaron a cabo un estudo a grande escala, a nivel nacional, de 500.000 adultos de dez localidades urbanas e rurais ao longo da China, facendo un seguimento da súa saúde durante sete anos mediante os rexistros de defunción e os rexistros hospitalarios electrónicos da enfermidade. A investigación realizouse con persoas sen historial de enfermidades cardiovasculares ou tratamentos antihipertensivos cando entraron no estudo.

A froita é unha rica fonte de potasio, fibra dietética, antioxidantes e outros diversos compostos potencialmente activos, e contén pouco sodio ou graxa e relativamente poucas calorías. A análise atopou que o consumo de froitas (que foi principalmente mazás ou laranxas) está fortemente vinculado con moitos outros factores, como a educación, a presión arterial, a diminución da glucosa en sangue e non fumar.

Pero despois de separar o que se sabía destes e outros factores, unha porción de 100 gramos de froita por día asociouse con aproximadamente un terzo menos de mortalidade cardiovascular e a relación foi similar nos diferentes ámbitos de estudo e tanto en homes como en mulleres.

O autor do estudo, o doutor Huaidong Du, da Universidade de Oxford, en Reino Unido, sinala: “a asociación entre o consumo de froitas e o risco cardiovascular parece ser máis forte na China, onde moitas persoas aínda comen pouca froita, que nos países de altos ingresos, onde o consumo diario de froitas é máis común”.

O co-autor desta investigación, o profesor Liming Li, da Academia Chinesa de Ciencias Médicas, subliña: “Un informe recente da ‘Carga Global de Enfermidades’ puxo o consumo baixo de froitas como unha das principais causas de morte prematura na China. Con todo, isto baséase en pouca evidencia da propia China”.

O autor principal, o profesor Zhengming Chen, da Universidade de Oxford, engade: “É difícil saber se o menor risco en persoas que comen máis froita fresca se debe a un efecto protector real. Se é así, o consumo xeneralizado de froita fresca na China podería previr ao redor de medio millón de mortes cardiovasculares ao ano, incluíndo 200.000 antes dos 70 anos, e un número aínda maior de accidentes cerebrovasculares non fatais e ataques ao corazón”.

*Información e imaxe extraídas de Heraldo.

0

Beber moito alcohol aumenta máis o risco de ictus que a hipertensión

Dous vasos de whisky.

Un bo número de investigacións puxeron sobre a mesa a certeza de que a presión arterial alta e a diabetes poden aumentar o risco de ictus ou accidente cerebrovascular. Agora, un novo estudo descubriu que, nas persoas de mediana idade, o consumo excesivo de alcohol pode ser aínda máis perigoso que estoutros factores.

A investigación, desenvolvida por un equipo de expertos do Centro Internacional de Investigación Clínica do Hospital Santa Ana da Universidade da República Checa, analizou 11.544 xemelgos do mesmo sexo cun seguimento durante 43 anos (ata 2010), durante os que os participantes cumprimentaron cuestionarios sobre a súa dieta e consumo de alcohol e tamén datos sobre a súa presión arterial, tabaquismo, diabetes, e outros riscos para a saúde.

Ao longo deste periodo, case o 30% dos participantes do estudo tivo un derrame cerebral. Dividindo os participantes en grupos dependendo do seu consumo de alcohol, os investigadores descubriron que consumir máis de dúas bebidas alcohólicas ao día durante a mediana idade aumentaba o risco de accidente cerebrovascular nun 34% sen darse o caso en ambos xemelgos idénticos -a non ser que coincidisen na cantidade de alcohol consumida-.

Así, independentemente dos factores xenéticos, o consumo excesivo de alcohol na mediana idade aumenta o risco de accidente cerebrovascular máis que os factores tradicionais de risco como a presión arterial alta e a diabetes: “Agora temos unha idea máis clara sobre estes factores de risco, a forma en que cambian coa idade e como a influencia do alcohol provoca cambios a medida que envellecemos. Para os adultos de mediana idade evitar máis de dúas bebidas alcohólicas ao día podería ser un xeito de previr o accidente cerebrovascular despois de rozar os 60 anos”, aclara Pavla Kadlecová, coautora do estudo.

O equipo publicou os seus achados en Stroke, unha revista da American Heart Association (AHA).

*Información extraída de Muy Interesante e imaxede Pixabay con licenza CC0.

0

Unha multinacional compra a patente do tratamento galego para o ictus

O equipo do Instituto de Investigación Sanitaria de Santiago (IDIS).

O equipo do Instituto de Investigación Sanitaria de Santiago (IDIS).

Neurólogos de Santiago dirixirán o ensaio clínico previo á súa comercialización.

Información e imaxe extraídas de La Voz de Galicia.

É, probablemente, o maior logro da investigación biomédica en Galicia. Por primeira vez unha multinacional farmacéutica realizará un gran ensaio clínico en humanos en fase tres, a última etapa antes da súa comercialización, a partir dun composto creado, desenvolvido, patentado e probado por un equipo de investigación galego. A compañía india Sun Pharma, unha das maiores fabricantes de medicamentos xenéricos e que agora quere dar o salto aos produtos orixinais, anunciou esta semana un acordo co Instituto de Investigación Sanitaria de Santiago (IDIS) para facerse cos dereitos dunha molécula impulsada polo Laboratorio de Investigación en Neurociencias Clínicas para o tratamento do ictus e do xioblastoma, un dos tumores cerebrais máis mortíferos. O equipo compostelano seguirá mantendo o protagonismo no proxecto, xa que se encargará de coordinar os ensaios clínicos a gran escala que se realizarán en varios hospitais españois e europeos, o que carrexará un investimento de entre 300 e 400 millóns de euros que serán sufragados por Sun Pharma. Os estudos previos en pacientes, ata a fase II, foron realizados en Santiago cunha axuda do programa PRIS do Sergas, dirixido ao desenvolvemento precomercial dos resultados de investigación.
“É un fito para a investigación biomédica na nosa comunidade. Modestamente, creo que Galicia se vai poñer nunha situación na que, por primeira vez, liderará todo o desenvolvemento clínico dun fármaco a nivel mundial”, explica José Castillo, o responsable do equipo -no que tamén tiveron unha destacada participación Francisco Campos e Tomás Sobrino- e director científico do IDIS. O acordo supón para o grupo compostelán unha importante cantidade económica, que non foi desvelada, que lle permitirá continuar e reforzar as súas investigacións. Pero o máis importante, quizais, é que se reserva o 10% dos beneficios da comercialización do fármaco, no caso de que supere todas as probas.

Instituto Weizmann
A terceira pata do compromiso é o Weizmann Institute of Science de Israel, co que colabora o grupo galego desde fai varios anos. Os científicos desta institución desenvolveron unha enzima recombinante, a GOT, cuxa eficacia foi probada no modelo experimental creado polos neurólogos galegos, polo que ambas institucións chegaron a un acordo para compartir a patente.
Pero o equipo santiagués tamén desenvolvera outra molécula, o oxalacetato, coa mesma ou mesmo superior eficacia, só que, aínda que os resultados eran bos, presentaban efectos tóxicos. Foi entón cando recorreron ao equipo de Mabel Loza, da plataforma Innopharma, para que lles identificase unha sustancia co mesmo potencial terapéutico, pero sen os seus efectos adversos, o que se acabou conseguindo. Os científicos comprobaron, ademais, que a combinación dos dous compostos, o israelí e o galego, ofrecía un resultado superior para o tratamento do ictus. A patente dos dous preparados é a que acabou comprando a compañía Sun Pharma para a creación do novo fármaco.

Un éxito que recoñece de forma póstuma o traballo de Miguel Blanco
A compra da patente da molécula galega por parte da farmacéutica hindú supón a culminación dun traballo de nove anos no que participou un amplo equipo de profesionais do hospital clínico de Santiago (CHUS) e da universidade. É un momento para a celebración, pero tamén para o recordo dun destes investigadores que non puido comprobar o froito do seu esforzo. Trátase de Miguel Blanco, que foi director da Unidade de Ictus do CHUS e que faleceu repentinamente o pasado mes de outubro. “Foi o motor de todo. Se non chega ser por Miguel Blanco todo isto non poderiamos conseguido, porque gran parte deste traballo débese a el”, explica o seu compañeiro José Castillo, aínda emocionado cando fala do seu colega e amigo.

“Temos a ilusión de que tamén poida funcionar para a ELA”
Os laboratorios de todo o mundo levan moitos anos intentando identificar unha sustancia que sexa neuroprotectora do cerebro, que sirva para protexelo do ictus ou mesmo de enfermidades neurolóxicas como o alzhéimer ou o párkinson. Gastáronse miles de millóns de euros sen que ata o momento haxa ningún éxito, ben porque as moléculas probadas non eran eficaces ou porque presentaban demasiados efectos tóxicos. Nesta carreira entrou fai nove anos o Laboratorio de Investigación en Neurociencias Clínicas de Santiago que, á vista dos fracasos precedentes, decidiu cambiar totalmente de estratexia. No canto de buscar unha sustancia que protexese ás neuronas, o que fixeron foi centrarse no que lles provocaba o dano: o glutamato, un neurotransmisor que cando o sangue non chega ao cerebro actívase de forma acelerada e xera efectos tóxicos que acaban destruíndo as neuronas.
A molécula desenvolvida polo equipo galego, do mesmo xeito que a israelí da que tiñan a copatente, é atrapar o glutamato, co que se consegue diminuír as súas concentracións no sangue e no cerebro e reducir así de forma importante as secuelas do paciente cun ictus. Este mecanismo é compartido polo xioblastoma, xa que o efecto tóxico ocasionado polo aumento do neurotransmisor incrementa a lesión producida polo tumor cerebral. Por iso é polo que o composto tamén se vaia probar para este tipo de cancro.
Pero o seu percorrido aínda é maior. Agora o gran reto de José Castillo e do seu equipo é probar o seu funcionamento nunha das peores enfermidades neurodexenerativas que non ten ningún tratamento, a esclerose lateral amiotrófica, a temida ELA. “Temos a ilusión de que poida funcionar, e ímolo a probar si ou si”, asegura Castillo.

0

As persoas con dano cerebral adquirido melloran facendo exercicio físico en grupo

cerebro

Un estudo demostra que incrementan a súa capacidade física e a súa percepción de seguridade.

Información extraída de Tendencias 21.

As persoas con dano cerebral adquirido, provocado por un ictus, un traumatismo ou un tumor, melloran cando realizan exercicio físico en grupo, segundo un estudo realizado polo INEF da Universidade Politécnica de Madrid. Melloran en velocidade, resistencia, equilibrio dinámico, capacidade funcional e percepción do equilibrio, así como percepción de realización de actividade xeral e número de pasos.

O dano cerebral adquirido fai referencia a calquera tipo de lesión non dexenerativa que se produce no cerebro, como ictus, traumatismos cranioencefálicos, tumores, etcétera. Este tipo de lesión pode causar un deterioro neurolóxico permanente que repercute na calidade de vida do individuo e diminúe a súa capacidade para realizar tarefas da vida diaria.

As actividades físicas grupais preséntanse como un tratamento efectivo para a mellora da capacidade funcional, tal e como pon de relevo unha investigación realizada polo Centro de Estudos sobre Deporte Inclusivo, formado pola Facultade de Ciencias da Actividade Física e do Deporte (INEF) da Universidade Politécnica de Madrid (UPM) e a Fundación Sanitas, en colaboración co Club Deportivo Elemental Deporte para Dano Cerebral Adquirido e o Centro de Referencia Estatal de Dano Cerebral Adquirido do Instituto de Maiores e Servizos Sociais (Imserso).

No noso país, o número de casos de dano cerebral adquirido aumentou considerablemente nos últimos anos. Os déficits que produce esta discapacidade son moi variados e pódense englobar en catro áreas: cognitivos, emocionais e de conduta, sensoriais e físicos. A persoa con estas lesións pasa por tres fases na súa recuperación: aguda, subaguda e crónica. En todas elas, os tratamentos que se aplican tenden fundamentalmente a que o paciente manteña as capacidades conservadas. A eses tratamentos tradicionais os investigadores sumaron novas técnicas grupais de rehabilitación física que tenden a mellorar a capacidade funcional, a integración na comunidade e por conseguinte unha maior calidade de vida.

Na investigación, informa a UPM nunha nota de prensa, participaron 33 pacientes (22 homes e 11 mulleres), cunha media de idade de trinta anos; todos eles con dano cerebral adquirido en fase subaguda. As actividades físicas grupais nas que tomaron parte durante dez semanas comprenderon obradoiros de circuíto, equilibrio simple, equilibrio dual, desprazamento dual e actividades físico-deportivas.

Ao comezar e concluír o programa rehabilitador avaliáronse as variables de velocidade (proba de velocidade da marcha en 10 metros), resistencia (proba de marcha de 6 minutos), equilibrio dinámico (Step Test), capacidade funcional (Timed Up & Go), escala de percepciónde seguridade (Activities-specific Balance Confidence Scale) e o cuestionario Physical Activity and Disability Survey (PADS), o promedio da intensidade da actividade e o número de pasos fose do centro de rehabilitación (usando monitores de actividade física).

Deseño do estudo

O programa de actividades físicas grupais tivo unha duración de dez semanas e levouse a cabo por un equipo transdisciplinar formado por fisioterapeutas, médicos rehabilitadores, terapeutas deportivos e terapeutas ocupacionais. Desenvolvéronse varios obradoiros: circuíto (sortear obstáculos e pasar da acción de andar á de sentar), equilibrio simple (exercicios para a mellora do equilibrio sobre colchonetas), equilibrio dual (exercicios para a mellora do equilibrio e a marcha sobre colchonetas, á vez que se realizan tarefas cognitivas, como sumas, restas ou deletrear palabras) e actividades físico-deportivas, que incluíron actividades acuáticas en piscina profunda, natación, desprazamento, coordinación, equilibrio deportivo, fútbol, baloncesto, unihockey, hockey interior, disco volador, ringo, palas, minicestas, tenis de mesa e voleibol.

Resultados

Os pacientes que participaron nos cinco talleres obtiveron melloras estatisticamente significativas na velocidade, resistencia, equilibrio dinámico, capacidade funcional e percepción do equilibrio, percepción de realización de actividade xeral e número de pasos.

Pódese concluír, xa que logo, que os resultados desta investigación indican que a inclusión dun programa de actividades físicas grupais na rehabilitación de persoas con dano cerebral adquirido mellora as capacidades físicas, a percepción de seguridade, a actividade xeral e o número de pasos, o que pode favorecer unha maior participación na comunidade.

0

Hospitais e compañías de alimentación alíanse fronte ás enfermidades crónicas

Montse Carbó, Dircom de GBST, Andrés Zabara, director de Promoción e Cooperación do CDTI, Ignasi Ricou, conselleiro delegado de Gallina Blanca Star, e Alicia González, coordinadora científica do proxecto Henufood.

Montse Carbó, Dircom de GBST, Andrés Zabara, director de Promoción e Cooperación do CDTI, Ignasi Ricou, conselleiro delegado de Gallina Blanca Star, e Alicia González, coordinadora científica do proxecto Henufood.

Información extraída de IM Médico Hospitalario.

O primeiro de xullo presentáronse as conclusións de Henufood, un proxecto público-privado que uniu durante 4 anos a 8 compañías e 10 centros de investigación, incluíndo a hospitais de primeira liña.

Segundo explicou a farmacéutica Alicia González, coordinadora científica do proxecto Henufood, as compañías participantes lanzaron 7 novos alimentos e ingredientes con propiedades saudables demostradas cientificamente, ademais dunha nova ferramenta computacional destinada a manexar grandes cantidades de datos (Big Data) de ensaios clínicos relacionados coa nutrición. Froito do traballo presentáronse comunicacións a 11 congresos, contribuíndo á mellora da saúde da poboación española a través dunha nutrición óptima e axudando tamén a previr as enfermidades crónicas que están adquirindo un carácter de pandemia: diabetes, enfermidades cardiovasculares, etc.

Un dos maiores éxitos de Henufood foi, segundo o director de Promoción e Cooperación do CDTI (Centro para o Desenvolvemento Tecnolóxico Industrial), Andrés Zabara, a patente obtida para o probiótico Lactobacillus plantarum Lp3547 polo Grupo Carinsa. En concreto, o Institut de Recerca Vall d’Hebron (VHIR) concluíu que este suplemento nutricional, cando se compón simbiótico unido a unha fibra, evita os efectos negativos que ocorren en ocasións tralas terapias con antibióticos. Noutra liña de investigación, o Hospital Universitario La Paz (Madrid) confirmou que este probiótico protexe fronte a bacterias patóxenas do intestino, á vez que mostra un efecto inmunomodulador a nivel molecular e celular en poboación con sobrepeso e obesidade. Efectos contrastados que se suman aos detectados polo Institut Català de Ciències Cardiovasculars (ICCC), que confirmou efectos antiinflamatorios globais que exerce o probiótico a nivel xenético e molecular. Todas estas vías investigadoras participaron da viabilidade e estabilidade do prebiótico, acreditadas pola caracterización molecular das cepas que forman o probiótico (CECT7315 e CECT7316), que se realizou no Instituto de Agroquímica e Tecnoloxía dos Alimentos (IATA). Tal como destacou Zabara, o éxito de Carinsa radicou especialmente en abrir co seu probiótico un mercado capaz de competir coas únicas 10 empresas de todo o mundo que se dedican a este campo.

Noutro bloque de Henufood, outras investigacións do referido Institut Català de Ciències Cardiovasculars (ICCC), unidas ás da Universidade de Valencia-Hospital Dr. Pesetde Valencia, permitiron sacar gran partido á froita de forma que a empresa WILD Valencia (grupo Wild Flavors AG) desenvolveu 4 novos ingredientes: edulcorantes de orixe frutal, con efecto positivo sobre o metabolismo glucémico en persoas sas e pacientes con Diabetes Tipo II. O seu produto estrela chámase Fruit-Up, e está pendente de aprobación pola Axencia Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA) como garantía de redución da hemoglobina glicoxilada en sangue e das glucosas basal e postpandrial.

Finalmente, Henufood permitiu á compañía tecnolóxica Ibermática crear co Hospital Universitario La Paz e Barcelona Digital unha ferramenta computacional, denominada precisamente Plataforma Henufood, destinada a procesar toda a evidencia científica que existe sobre as propiedades saudables dos alimentos. Con este recurso estímase que os investigadores unicamente teñen que dedicar un 20% do seu tempo a labores de documentación, cando antes a norma era gastar o 80% de devandito tempo.

0

Desenvolven un ‘software’ para personalizar o tratamento do dano cerebral traumático

tbicare

Información extraída de Infosalus.

Científicos de Finlandia, Francia, Lituania e Reino Unido están desenvolvendo no marco do proxecto TBICARE un ‘software’ para mellorar o diagnóstico dos danos traumáticos no cerebro e predecir mellor o resultado dos tratamentos de face a personalizalos segundo o paciente e optimizalos. A UE contribúe ao proxecto con tres millóns de euros.

Os danos cerebrais traumáticos, que ocorren cando un trauma repentino provoca danos no cerebro, afectan a 1,6 millóns de persoas na UE cada ano. Uns 70.000 pacientes non sobreviven e outros 100.000 quedan cunha discapacidade permanente segundo datos do Executivo comunitario.

Este tipo de danos é a principal causa da discapacidade permanente das persoas menores de 40 anos e a súa incidencia aumentou considerablemente nos últimos anos, tanto en Europa como no resto do mundo.

Recibir o tratamento adecuado en cuestión de horas logo de sufrir, por exemplo, un accidente de tráfico pode marcar a diferenza para evitar unha discapacidade permanente.

O diagnóstico deste tipo de danos, con todo, adoita ser difícil pola propia complexidade do cerebro e a natureza propia de cada lesión, aínda que se espera que o ‘software’ que están desenvolvendo os científicos europeos combinando diversas bases de datos e un sistema de simulación permitirá no futuro aos médicos introducir os datos de test de urxencia e predicir o tratamento máis eficaz para cada paciente.

O coordinador o proxecto, o doutor Mark Van Gils, explicou que “os pacientes son examinados para moitas cousas diferentes cando chegan a urxencias” dado que se miran aspectos como a súa conciencia e reactividade e canto osíxeno teñen no sangue.

“Tamén se explora o potencial de medidas máis sofisticadas, por exemplo análises de proteínas que indican diferentes tipos de dano para o tecido do cerebro do paciente na súa circulación, utilizando imaxes para ver hemorraxias internas. Queremos ver que test dan os mellores indicadores para o resultado probable para o paciente”, precisou.

A vicepresidenta da Comisión Europea e responsable de Axenda Digital, Neelie Kroes, mostrouse orgullosa de que “fondos da UE axuden a investigadores a desenvolver as ferramentas dixitais que poden salvar vidas”. “Este proxecto tamén mostra o poder dos datos para resolver problemas de vida real”, defendeu.

0

Desenvolven neurorobots para axudar a pacientes con problemas de mobilidade

neurorobot

Proxecto piloto do Hospital de Parapléxicos de Toledo.

Información extraída de Infosalus.

O Hospital Nacional de Parapléxicos de Toledo traballa en probas piloto con neurorobots coa fin de desenvolver novos tratamentos de neurorrehabilitación e axudar á mobilidade dos pacientes na realización de determinados movementos, dentro do proxecto nacional ‘HYPER’.

Segundo explicaron a Europa Press o xefe da Unidade de Biomecánica e Axudas Técnicas do Hospital, Ángel Gil; e o coordinador do proxecto e membro do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC), José Luis Pons, este proxecto céntrase en mellorar a marcha, a capacidade de camiñar, o equilibrio e a mobilidade dos membros inferiores dos pacientes.

O proxecto traballa actualmente na elaboración dos protocolos clínicos e o perfil dos pacientes que van ser incluídos nestes tratamentos, coa fin de que ao longo do 2014 se realicen os axustes dos dispositivos con persoas.

En concreto, realizaranse probas piloto de curta duración nas que participarán cinco pacientes en cada unha das actividades a realizar. No caso do Hospital de Parapléxicos, participarán pacientes con lesión medular.

Segundo explicou Gil, o obxectivo deste proxecto “é dobre”, xa que por unha banda pretende “mellorar os procedementos actuais de rehabilitación” e, ademais, “nalgún caso, compensar tarefas que a persoa non poida realizar”.

“Por exemplo, cando falamos da marcha, falamos de persoas que se cadra teñen unha posibilidade de camiñar pero con dificultade e con estes dispositivos, melloramos a reeducación da marcha, acurtando os prazos para conseguir unha mellora e con mellores resultados que con outros tratamentos previos”, afirmou.

Estudos clínicos

Unha vez realizadas as probas de validación, os membros do proxecto intentarán, “se estas probas saen ben”, realizar estudos clínicos que permitan xerar evidencias clínicas; con todo, segundo sinalou Pons, esta tarefa “pode levar anos”.

“Unha cousa é o desenvolvemento tecnolóxico e as probas de validación que realizamos e logo con todas estas tecnoloxías hai un paso posterior que é a evidencia clínica de que isto ten un uso e unha aplicación real nos casos, e iso é moi custoso”, aclarou.

Así mesmo, sinalou que unha vez que finalice este proxecto concreto buscarán novas vías “para continuar de face ao futuro”. “Creamos tecnoloxías que dan moitas posibilidades para un tratamento e para axudar á valoración do persoal clínico, de maneira que queremos formular un estudo das tecnoloxías que desenvolvemos”, engadiu.

Para rematar, ambos investigadores fixeron un chamamento ás autoridades e “a quen corresponda” para que se siga apoiando a este tipo de investigacións”, pois consideran que “o impacto social que poden ter é evidente”.

“Estamos tratando en moitos casos enfermidades e patoloxías relacionadas co envellecemento, debido á tendencia ao envellecemento da sociedade actual, noutros casos tratamos patoloxías que dan lugar a trastornos motores moi severos e que deixan ás persoas dependentes, polo que o desenvolvemento destas tecnoloxías pode ter un impacto social moi importante”, indicou Pons.

O proxecto

O proxecto ‘HYPER’, que comezou no 2009 e ten como data fin o ano 2014, está centrado no desenvolvemento de tecnoloxías que permitan mellorar as terapias de rehabilitación de pacientes con distintos trastornos neurolóxicos, como lesionados medulares, que se tratan principalmente no Hospital de Parapléxicos de Toledo, pero tamén con pacientes con accidentes cerebrovasculares.

Está coordinado polo Grupo de Bioenxeñería do CSIC e conta cun orzamento de catro millóns de euros, financiados no marco da última convocatoria do programa Consolider-Enxeño que promueve o Goberno de España.

O proxecto conta, ademais de con a colaboración do Hospital Nacional de Parapléxicos de Toledo, con outros axentes dedicados á investigación científico-tecnolóxica e médica, como o Fatronik-Tecnalia, as universidades de Zaragoza, Rey Juan Carlos e Carlos III de Madrid, e o Instituto de Bioenxeñería de Cataluña (IBEC), CIDETC e VICOMTECH.

0

Dúas ‘pastillas’ de exercicio ao día

exercicio

Realizar unha actividade física protexe de desenvolver hipertensión
Correr, nadar ou camiñar pode reducir un 25% o risco de cancro de mama
Nalgunhas enfermidades, o exercicio é máis efectivo que as pastillas

Información extraída de El Mundo.

Moito se fala do deporte e do exercicio como xeito de establecer uns hábitos saudables. De feito, son numerosos os estudos que mostran os beneficios da actividade física sobre a saúde pero, ata que punto é así? Varios estudos publicados esta semana apuntan como realizar algún tipo de exercicio pode reducir algúns dos problemas de saúde máis frecuentes como a diabetes, o cancro de mama, a hipertensión ou os infartos. O seu efecto é igual ou superior ao dalgúns fármacos que se recetan para estes trastornos.

Accesible, barata e eficaz, o exercicio é unha das mellores ferramentas para previr e tratar certas enfermidades. Unha delas é a hipertensión, un trastorno que afecta a uns 78 millóns de adultos en EEUU e a uns 14 millóns en España, o que representa no noso país algo máis do 40% da poboación xeral adulta.

Unha análise de 13 estudos, publicada pola revista da Asociación Americana do Corazón, ‘Circulation’, valorou o seu efecto en máis de 136.000 persoas de Estados Unidos, Europa e Asia que foron avaliadas ao longo dun periodo mínimo de dous anos e máximo de 45. Segundo este traballo, canta máis actividade física se teña, máis protexido se está de desenvolver hipertensión.

Deste xeito, comprobouse que aquelas persoas que practicaban máis de catro horas á semana de exercicio no seu tempo libre tiñan unha redución do 19% no seu risco de ter hipertensión. “Este é un factor de risco cardiovascular e de enfermidade renal -polo que é importante previr e controlar a hipertensión”, afirma Wei Ma, experto en Saúde Pública da Universidade de Shandong, en Jinan, China. “Por este motivo, para intentar baixar a túa tensión arterial, deberías facer máis exercicio no teu tempo libre”.

Na mesma liña vai outra revisión de 12 meta-análise (un tipo de estudos científicos), publicada na revista ‘British Medical Journal’, na que se comparaban dúas estratexias, exercicio fronte a fármacos, na prevención dun segundo infarto de miocardio, para a rehabilitación tras un ictus, no tratamento dunha insuficiencia cardiaca e como prevención da diabetes.

Segundo este traballo, tanto na prevención da diabetes como na dun segundo infarto, a actividade física é tan eficaz como a medicación correspondente. Doutra banda, naquelas persoas que sufriran un ictus, ou accidente cerebrovascular, o exercicio é máis beneficioso que os fármacos. Só os diuréticos, administrados na insuficiencia cardiaca, superan en eficacia a algunha forma de ximnasia.

“O exercicio e os medicamentos non difiren en términos de beneficios sobre a mortalidade en ningunha das patoloxías avaliadas salvo na rehabilitación tras un ictus, onde as intervencións físicas son asociadas a unha redución dos riscos de mortalidade moito maiores que a detectada cos fármacos”, afirman os autores deste traballo.

A partir dos 40

Pero non quedan aí os beneficios. Porque correr, nadar, xogar ao tenis ou camiñar cada día axuda a previr a aparición de cancro de mama, segundo un terceiro estudo publicado na revista ‘Cancer Epidemiology, Biomarkers & Prevention’.

Tras analizar os datos dunhas 73.000 mulleres posmenopáusicas de 50 a 74 anos, os investigadores observaron que aquelas que realizaban polo menos unha hora diaria de exercicio intenso tiñan un risco un 25% menor de cancro de mama, comparadas con aquelas que só camiñaban dúas horas por semana. No entanto, se se camiñaba unha hora ou máis cada día tamén tiñan un risco un 14% menor deste tumor en comparación con aquelas que o facían só tres horas ou menos á semana.

“Os nosos resultados claramente apoian unha asociación entre actividade física e cancro de mama trala menopausia, ademais canto máis vigoroso é o exercicio maior é o efecto”, afirma Alpa Patel, epidemiólogo da Sociedade Americana do Cancro en Atlanta. No entanto, “comprobamos que aquelas mulleres que só camiñaban unha hora ao día, sen facer ningunha outra actividade, tamén tiñan un menor risco deste cancro”.